Nie ma chyba nikogo, kto by w swojej torbie czy torebce nie miał terminarza. Czy tradycyjny, czy elektroniczny - pomaga on nie tylko w zapamiętywaniu i porządkowaniu spraw do zrobienia, ale także jest swego rodzaju znakiem dla patrzących z boku, że ta osoba jest dobrze zorganizowana.

Przyzwyczajeni jesteśmy - zwłaszcza starsze pokolenie - do tego, że za organizację pogrzebu odpowiedzialna jest najbliższa rodzina czyli najczęściej współmałżonek, dzieci bądź wnuki albo rodzeństwo. W przypadku rodzin licznych, wielopokoleniowych to niemal naturalna kolej rzeczy. Jednak obecnie model rodziny ulega przeobrażeniom. Te przeobrażenia mają wpływ na codzienne życie, ale także na sprawy ostateczne - takie jak śmierć i pogrzeb.

Śmierć ma w sobie coś mistycznego – to właśnie ten niepoznany element rozbudza wyobraźnię, ale również prowadzi do nieporozumień. Czasami bowiem pozwalamy, aby zwiodły nas nasze zmysły. Dzisiaj przyjrzymy się kilku często powtarzanym historiom związanym ze śmiercią oraz branżą pogrzebową, i rozstrzygniemy, czy są prawdziwe, czy fałszywe.